مساله امنیت داخل موزه های ملک

بوسیله گزارش ایسنا، دست ناچیز از چهار ماه گذشته تا امروز کرونا نه عزب زنگِ خطرِ بزرگی بخاطر جانِ انسان ها بوده، بلکه خطرِ مشت درازی به بناهای تاریخی، خرابکاری یا آسیب وارد کردن به آن ها همچنین در طول این مدت، آن قدر رشد داشته و حتی به نشانی یک آژیر مطرح شده که امروز دیگر توجه همه ی متولیان فرهنگی را می طلبد، چه خرابکاری بنایی تاریخی در قرنطینگی کرونا و چه اختلاس از ارسی ها که همان خلوتی موزه ها عامل طبیعی آن است.

اتفاق هایی که به یک تحلیل همگی جانبه بخاطر برطرف کردن روزنه های نفوذِ آسیب به بناهای تاریخی نیاز دارد و نشان می دهد یک موافقت هر چند کوچک در یک جامعه ی محلی کوچکتر در پایتخت همچنین این زنگ خطر را به شنوایی همگی می رساند.

وقتی حرف از ملکی می شود، یک کمیسیون شناخته شده به حافظه می آید

رضا دبیری نژاد – مدیر ارسی ملی ملک – در گفت وگو با ایسنا، با تقریر این که شاید موزه ای که امروز زیر نفوذ این اتحاد قرار گرفته، تا قبل از این رخداد، بسیار در فضای ملکی ای مورد توجه نبوده یا اصلا به آن توجهی نمی شده است، ادامه می دهد: وقتی حرف از ۶۰۰ خواه ۱۰۰۰ موزه داخل ایران می زنیم، متاسفانه آن ها فقط معطوف می شوند به چند کفش اصلی یعنی داخل نهایت ۲۰ موزه حساس و از سوی دیگر درصد بالایی از آن ها نام های غیرآشنا یا ناشناخته ای هستند دور از نظر که کمتر بوسیله عنوان ارسی شناخته شده اند.

وی با رمز به شعارهایی که در طول چند سال گذشته برای ایجاد یک موزه داخل یک هفته مطرح می شوند، می افزاید: واقعیت این است در جامعه ای که تا این اندازه به آمارها بسنده می شود، باید به همه ارسی ها توجه کنیم، وقتی نگران مذاکره استاندارد و حفاظت از ارسی ها هستیم باید یادمان باشد کلکسیون  میراث های ما، میراث هایی هستند که داخل همه کفش ها فراغت داده شده اند.

مدیر ملکی ملی کشور ادامه می دهد: نمی توان به راحتی این نعوظ برداشت کرد که فقط خوشدل باشیم تعداد موزه ها تو آمارها می آیند و فقط به ثانیه ی گشایش آن ها توجه کنیم و با صدور یک مجوز، کفش ای افتتاح شود. از لفظ دیگر اگر راحتی به این اتحاد باشد، اندکی شهریه نهادهای مرجع مانند راه اندازی کل ملکی هاست که نقش نظارتی باید داشته باشند.

درون هشدارهای استانداردها، قرین آتش نشانی می توان ایفا کرد

او مدل ی این نقش نظارتی را عملکرد سازمان آتش نشانی بخاطر مراکز و ساختمان ها تعریف می کند و امتداد می دهد: این عملکرد را می نبوغ به هشدارهای آتش نشان ها درباره ی وضعیت استانداردهای ساختمانی یا اداره صاعقه یا حتی معاونت مطبوعاتی و یا بناء ی مطبوعات که نقشِ استانداردی دارند، تعمیم انصاف.

دبیری نژاد تاکید می بطی ء: نهادهای مرجع متشابه دایره کچل ارسی ها یا وزارتخانه میراث فرهنگی در معنای نقش حاکمیتیِ خود، یا نهادهای دیگر مانند ادارات مستحکم تو شهرداری تهران، نباید به موزه ها  فقط به عنوان یک مکان یا بخش خروجی و درآمدی و گشایشی نگاه کنند، بجهت خلق کردن هر موزه، خلق کردن مسوولیت هایی چند جانبه است.

او با اقرار این که به نظر می آید برخورد با ارسی ها در طول سال های گذشته کاستن پیدا کرده است، ادامه می دهد: متاسفانه نگاه مان نسبت به ساختن استانداردها به شدت کاهش پیدا کرده و فقط به پوست ظاهری آن توجه می کنیم. بوسیله همین دلیل نیز سطح معیار حفاظتی در همه ارسی ها تخفیف یافته است. در واقع  هر قدر جدیت کردیم تا به وضعیت کفش ها و استانداردها بیشتر توجه کنیم، میزان توجه مان کمتر شده است.

وی با تاکید به خشکی امدن این که در حال مهیا بوسیله دستاویز هایی چون مشکلات و بحرانِ مالی و نبود امکانات، امروز بسیاری از کفش ها استانداردهای لازم از دوربین های مداربسته تا آلارم های امنیتی را ندارند، می افزاید: حتی گاهی اوقات باید پرسید که اتفاقات تو حال عارض دادن، از منظر آتش نشانی و حفاظتی نیز بسیار موکد هستند.

این موزه دار با رمز به تذکرهای مطرح شده تو موزه های گیتی برای ابداع استانداردهای لازم پس ازآن از وقوع آتش سوزی تو دو ارسی ی متنوع داخل جهان؛ به اتفاقات مشابه رخ داده در برخی از بناهای تاریخی تو کشور همچنین رمز می بطی ء و می گوید: مطلع باید این مطلب را تجسس کرد که چقدر بوسیله تناسبِ استانداردها، موزه ها و فضاهای کنونی را وارسی کرده ایم.

خارج از باشگاه شناخته شده ی موزه ها، از رویت حفاظت و امنیت مشکل داریم

او تاکید می کند: وقتی بوسیله موزه های میراث فرهنگی توجه می شود، ناچیز ملکی های بیرون از موارد مطرح و نام آشنا دامن ذره بین راحتی گرفته و ارزیابی می شوند، که فقط همان ملکی ها تلاش می کنند تا چونی خود را بلندی ببرند، بوسیله همین دلیل به دید می آید مشت کمینه خارج از حلقه ی شناخته شده و اسمی موزه ها در اکثر نقاط، از رویت نگاهداری و امنیت دچار نزاع هستیم.

دبیری نژاد با بیان این که از لفظ دیگر در فدایی از موزه های مبصر با دستگاه های از کار افتاده امنیتی و سقوط موارد دیگر مواجهیم، بیان می یواش: هر سال بوسیله بهانه مشکلات مادی و موارد دیگر، این ملکی ها نیز به مرور از مرکز توجه ها خارج می شوند خواه کمتر به آن ها اعتنا می شود.

وی با اشاره به بازتاب خبری ایجاد شده بعد از خبر سرقت از یک موزه ی محلی در تهران، بیان می کند: فایده ها علامت داد که همه ی موزه ها مهم هستند، حتی موزه هایی که شاید مانند موزه مردم شناسی آثارشان را بیشتر داخل سطح یک مانکن از لباس محلی یا آثاری نسبتا ارزشمند شبیه وسایل زندگی می دانیم و به  راحتی از بر آن ها می گذریم.

او با اشاره به کارکرد حمام ها و بناء های تاریخی در چند سال گذشته که بعضا به نشانی «ملکی آدم شناسی» با یکسری وسایلِ دمِ دستیِ زندگی فعالیت می کردند، می افزاید: واقعیت این است که به آن لایه های زیرین و دیگر در این نوع از کفش ها توجه نمی شود.

اتفاقی که یک تذکر و تلنگر اکید به همه موزه های ناحیه وجود

این ملکی دار با اشاره به اصابت و نگاهِ تک وجهی در زمانِ سیاق اندازی موزه ها، امتداد می دهد: هنوز فکر می کنند به قرار و با هر نگاه سهل خواه قدیمی می توان ملکی متد اندازی کرد، تو حالی که موزه یک فقره چند جانبه و تخصصی است.

دبیری نژاد با تاکید به خشکی امدن این که هر اتفاقی ذکر بزرگتری را به دنبال دارد، پیش روی می کند: سرقت از یک موزه ی محلی؛ تذکری زیاد قطعی به همه موزه های ملک بود. از سوی دیگر باید این نکته را همچنین داخل نظر گرفت که به همین نسبت این ائتلاف را به بسیاری جاها می قابلیت تعمیم داد. که آیا به همین نسبت داخل دیگر ملکی های کشور، می توانند بوسیله فراغت تردد کرده یا به ویترین ها دسترسی داشته باشند خواه اصلا اتفاقاتی از سنخ دیگر برای آن ها قیافه دهد؟

او ادامه می دهد: از این موجب بسیار جدی است که همه جوامع موزه داری ما این تلنگر را بوسیله خود بگیرند و جدی تر اصابت کنند، بوسیله ویژه داخل نهادهایی که کفش همه دغدغه ی آن ها نیست، مانند شهرداری که بوسیله دلیل مشکلاتِ موجود؛ دردِ موزه برای آن ها، دست چندم محسوب می شود و بوسیله همین دلیل نیز می تواند گاهی اوقات از اولویت آن ها بیرون باشد؛ در خراج  وقتی خود ارسی از این تقدم خارج می شود، توجه به مسایل استاندارد کفش ای داخل مرحله ی بعدی بسیار درمانده پر حرارت می شود.

او مداومت می کند: در این شرایط بوسیله دیدن می آید این که همگی نهادها مانند شهرداری ها با همتِ خود موزه هایی داخل بناهای تاریخی تو اختیار خود ابداع کردند، عملی بسیار خوب است، این که مراکز ما چند منظوره باشند و خانه های تاریخی به نام موزه ها احیا شوند، نیز کار مرحمت است یا این که در چنین مواقعی تکاپو هایی ادا شده باید یک امر جدی تر رخ دهد.

احتیاج کفش های کشور به درجه بندی ِ بحرانِ امنیتی

مدیر کفش ملی ملک، با مداومت کنار لزومِ سنجش موزه های موجود مشت ناچیز برای یک وهله با هدف درآوردن نقاط انقراض و خطرِ امنیتی آن ها، ادامه می دهد: حتی درجه بندی موزه ها می تواند اتفاقی مناسب بخاطر بررسی آن ها باشد.

او با طرحِ این پیشنهاد که همه ی نهادها با همکاری دایره طاس موزه ها، این فضاهای فرهنگی تاریخی را از نظر بحران امنیتی درجه بندی کنند، ادامه می دهد: باید بگویند کدام موزه ها زنهار و کدام ملکی ها در معرض ریسک هستند و حتی یک آلارم جدی به همه متولیان داده شود. چنانچه این درجه بندی ادا شود راه اندازی کل موزه ها می تواند با اشاره به ذکر مطرح شده ی خود از سازمان های متولی و سرپرست این فرمان بخواهد تا بارِ دیگر علاوه به خشکی امدن بازنگری تو استاندارهای موزه ای این بحث را به صورت جدی قفا کنند.

دبیری نژاد پافشاری می یواش: یادمان باشد که زمان حال بسیاری از نهادها مشابه شهرداری ها به برهان نقش مدنی که دارند، ممکن است بسیاری از ملکی های خویشتن را واگذار کنند یا در کنار آن بخواهند بهره برداری های رفاهی و درآمدزایی نیز داشته باشند، بنابراین اگر این یکروز برداری ها و کارهای چند منظوره با عبرت موکد آن اتفاق نیفتد، خود می تواند موزه ها را در معرض خطر قرار دهد.

انتهای پیام