فواید اندوه نشینی کرونا و وب!

به گزارش ایسنا، هادی خانیکی که عصر دوشنبه (۹ تیرماه) در نشستِ آنلاین «کرونا و مسائل، چالش ها و چشم اندازهای فرهنگی و ارتباطی» واج می گفت، با پیش روی اینکه مسری پرسرعت ویروس کرونا درون جهان و تغییر آن از اپیدمی به پاندمی (همگی گیری جهانی) مردم گیتی را با فرهنگ قرنطینه مواجه کرد، یادآور شد: کافی است رصد کنیم که در این مدت مقیاس گفت وگوهای اینستاگرمی در مرزوبوم های مختلف تا چه پیمانه زیاد شده که نشان دهنده اهمیت ارتباطات و تبدیل قانون های ارتباطی داخل این مدت است.

او با اشعار اینکه «یکی از تغییرات رادیکال شیوع ویروس کرونا خوش بینی نسبت به تکنولوژی است»، اظهار کرد: عالمگیر ویروس کرونا در جهان باعث شد که جامعه تو فضای جدیدی قرار پژمان و بخش روشن تکنولوژی بیش از پیش مورد توجه صبر بگیرد. به هر حال تو هر جامعه ای فناوری های جدید معمولا با هراس و نگرانی هایی همراه است، ولی شرایط جدید باعث شد که تکنولوژی با استقبال مواجه شود.

این استاد علوم ارتباطات خاطرنشان کرد که حزن نشینی بین ویروس و وب باعث ایجاد تغییراتی شد که یکی دیگر از این تغییرات عمده مجهز کردن مبنا های مستعد بخاطر تغییرات فرهنگی از یادگیری و آموزش پژمرده تا تولید و مصرف محصولات فرهنگی بوده است. گزارش ها داخل دنیا مبین این است که مطالعه افراد در این مدت بالا رفته و اجبار به وارسی و یادگیری همچنین بیشتر شده است.

خانیکی با اشاره به آغاز پیک ابتکاری رشد شیوع ویروس کرونا در کشور و با تقریر این نکته که با وجود اینکه برآوردها و پیش بینی های قبلی بیانگر این بود که ما در دست خط افول فرآیند شیوع قرار گرفتیم، ما در رسول تازه ای از رشد شیوع استراحت خمود ایم، پیش روی کرد: به خشکی امدن این مبنا ما در این وضعیت با چالش های بدیع ای مواجه هستیم. دانش به ما حکم می نرم که از محققان و کارشناسان علمی بپرسیم که ما بی قراری اینک در چه وضعیتی هستیم و این روند به کدام سو می جوی.

این ممیز رسانه امتداد رحم: اما در حوزه اجتماعی و ارتباطی می توان گفت که در اجتماع ایران با مسائل جدیدی مواجه شده ایم. اولیه مساله این است که همانگونه که موج دوم نظرسنجی ملی تو خردادماه نشان می دهد، هراس و اضطراب جامعه نسبت به موج های گذشته بیشتر شده و مساله دوم نیز مبین این است که سازگاری با این موضوع که باید با کرونا زندگی کنیم نیز یشتر شده است. قبلا گمان می شد که کرونا از بین می رود، ولی الان محل عمومی این است که کرونا حداقل تا یک سال آینده بخشی از عمر ما شده است. در واقع دلگشا دماغ ها کمتر شده است.

خانیکی سوم چالش را گرفتاری در تله موفقیت برشمرد و یادآور شد: چراکه داخل مراحل قبلی عملکردها از محاکمه های رسمی تا تلاقی شهروندان به صورت نسبی رضایت بخش بوده است، به دید می آید که آن موفقیت ها ما را دچار تکیه گاه به وقت زیاد کرده است. چالش چهارم نیز به شکل شیوع جدید برمی گردد. به دیدن می آید فداکار از مناطق ایران به دلیل پایبندی یا اصرار بیشتر بر برخی آداب و رسوم گذشته همانند عزا، عروسی و رفت و آمدها باعث شده که پیشگیری ها شکسته شود.

او چالش پنجم را همچنین مربوط بوسیله موضوع زنهار مرتبط دانست و خاطرنشان کرد: به نظر می رسد که باید به تبدیل و تضمین ایمنی به متد دیگری خیال کنیم. به گفته کارشناسان علمی حوزه سلامت جوامع پیشتر به سمت ایمنی رفته بودند که افراد به عارض فردی بوسیله موضوع ایمنی می پرداختند، اما امروز به این خراج گویا ایم که باید یک برنامه ریزی کلی داشته باشیم و به سمت ایمنی توده ای پیش برویم.

این استاد دانشگاه نیز در جزء دیگری از صحبت های خود با تاکید بر ضرورت اشتراک دانش تو وضعیت فعلی، خاطرنشان کرد: تو روند مواجهه با کرونا بوسیله ویژه در مملکت رسانه های اجتماعی و فضای وب تجربه های جدیدی همچون امتحان غرق شدن در داده ها متکثر را پیدا کردیم. نزاکت علمی آزاد با کمترین محدودیت ها، ایده آل ها و دوراندیشی ها در شرایط فعلی بسیار مهمتر از قبل شد که می توان با عنوان «معرفت باز» از آن یاد کرد. هر ارزش که جامعه و مرزها دچار فروبستگی می شدند، دایره باز دانش بیشتر می شد و این گشودگی باعث تغییر نگرش دانشمندان نسبت به ویروس کرونا شده است.

خانیکی یادآور شد: به علم باز می تواند به اشکال مختلفی پرداخته شود که در سه سطح مورد توجه فراغت می گیرد؛ داده های باز، انتشارات باز و منابع آموزشی باز. این سه مرزوبوم است که طبیعتا نهادهایی همانند کتابخانه ملی را در معرض تقاضای مسئولیت ها و ایفای نقش های جدید فراغت می دهد. داده های باز به ذهنی به ابونمان گذاشتن داده ها و داده هاست. به نظرم این مفروضات اجتماع را به این سمت سوق داد که هرچه نهادهای علمی بتوانند مستقل برنده و قانومندتر درون این فراآیند انبازی کنند، می توانند به این شرایط بیش دستیار کنند. تو واقع نهادهای علمی می توانند جامعه را به مبارزه با شیوع ویروس کرونا ببرند. به هر حال نباید اجازه انصاف که این روانی داده های باز بوسیله هر مصلحتی مختل شود، چراکه عواقب آن به بی مو دنیا زخم مخبر می درنگ.

او درباره انتشار باز نیز با بیان اینکه «به نعوظ طاسی گستردن درون علم بسیار پرهزینه است»، توضیح داد: در گیتی و خوشبختانه درون ایران نیز در این مدت شاهد بودیم که کتابخانه های بزرگ دنیا و ناشران مطرح و دانشگاه ها فرصت دسترسی به دریافت منابع را فراهم کردند. اینکه بسیاری از اسناد و مدارک در اختیار شهروندان قرار گرفت، ائتلاف ابهت محسوب می شود. منابع آموزشی باز نیز به دانشگاه و مدارس اشاره دارد که در این مدت با متد اندازی پیرامون های آنلاین بوسیله اوج بردن بهداشت عمومی و ارائه مفروضات زیبنده تکیه و توامند کردن جامعه دستیار کردند. به این ترتیب پهلو اساس این سه حوزه و اجبار به برقراری ارتباط تو روزگار کرونایی، با فرهنگی ارتباطی و علمی نو ای مواجه شده ایم که عنوان آن را می نبوغ «خرد باز مسئولانه» گذاشت. البته باید این نکته را در رویت داشت که «دانش باز» به انتزاعی دانش بدون قاعده نیست، بلکه علمی است که درگیری خود با اجتماع را بیشتر مورد توجه استراحت می دهد و طلب می بطی ء که نهادهای فرهنگی و علمی محضر حاد تازگی داشته باشند.

این لله علوم ارتباطات در پایان سخنان خویشتن یادآور شد: مساله وعده مواجهه با پیک های متاخر از شیوع کرونا، این است که باید یک جنس توهم زدایی از دانا و بی نیاز وجود داشتن درون نهادهای رسمی و نزدیک شدن آنها بوسیله نهادهای علمی و مدنی صورت بگیرد تا بتوانند در بر هم نوعی مدیریت علمی و تقویت فرهنگ علمی را انجام دهند.

انتهای پیام